با تمام شدن دوران کرونا، آرام آرام، فعالیتهای حضوری از سرگرفته شد. شوروهیجان بازگشت و توانستیم بدون ماسکهایی چهرههایمان را پوشانده باشد، لبخند بزنیم و به چشمان یکدیگر نگاه کنیم.
در این سال من عضوی ساده در مجموعههای دانشجویی بودم و درکنار اعضای باسابقه انجمنهای علمی دانشجویی و همچنین در کانونهای باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران به فعالیتهای فرهنگی میپرداختم.